New Wall Street Definitions

இத்த தமிழ்ல பதிஞ்சா அவ்ளோ நல்லா இருக்காது. அதான் ஆங்கிலத்திலேயே

New Wall Street Definitions


CEO - Chief Embezzlement Officer.
CFO - Corporate Fraud Officer.
BULL MARKET - A random market movement causing an investor to mistake himself for a financial genius.
BEAR MARKET - A 6 to 18 month period when the kids get no allowance, the wife gets no jewelry, and the husband gets no sex.
P/E RATIO - The percentage of investors wetting their pants as the market keeps crashing.
BROKER - What my broker has made me.
STANDARD & POOR - Your life in a nutshell.
STOCK ANALYST - Idiot who just downgraded your stock.
STOCK SPLIT - When your ex-wife and her lawyer split your assets equally between themselves.
MARKET CORRECTION - The day after you buy stocks.
CASH FLOW - The movement your money makes as it disappears down the toilet.
INSTITUTIONAL INVESTOR - Past year investor who's now locked up in a nuthouse.
MOMENTUM INVESTING - The fine art of buying high and selling low.
VALUE INVESTING - The art of buying low and selling lower.
"BUY, BUY" - A flight attendant making market recommendations as you step off the plane.
FINANCIAL PLANNER - A guy who actually remembers his wallet when he runs to the 7-11 for toilet paper and cigarettes. CALL OPTION - Something people used to do with a telephone in ancient times before e-mail.
YAHOO - What you yell after selling all you owned to some poor sucker for $240 per share.
WINDOWS - What you jump out of when you're the sucker that bought Yahoo for $240 per share.
PROFIT - Religious guy who talks to God.
BILL GATES - Where God goes for a loan.
ALAN GREENSPAN - God (past tense).

கண்ணாமூச்சி ஏனடா?

கொஞ்சம் Father of the Bride, கொஞ்சம் Meet the Parents, கொஞ்சம் நவீன தமிழக காதல், கொஞ்சம் சிங்கப்பூர் லொகேசன், நிறைய காமடி கலந்து அடித்த ஒரு படம் தான் கண்ணாமூச்சி ஏனடா?

கதாநாயகன் பிரித்விராஜ் சிங்கப்பூரில் தான் சந்திக்கும் சந்தியாவுடன் காதலில் விழுகிறார். வழக்கம் போல காதலுக்கு பிருத்விராஜ் வீட்டில் எதிர்ப்பு. சரியென காதலுக்காக எல்லாம் துறந்து சந்தியாவுடன் இந்தியா வந்தால் இங்கே மாமனார் சத்யராஜுடன் மோதல். கலகலப்பாய் படம் போகிறது. தேவையே இல்லாமல் ராதிகா சத்யராஜ் மோதல் மற்றும் ஸ்ரீப்ரியாவை இடைவளிக்கப்பறாம் புகுத்தாமல் இருந்திருந்தால் படம் இன்னும் நன்றாக வந்திருக்கும் என்பது என் தாழ்மையான கருத்து.

சும்மா ஆய் ஊய் பஞ்ச் டயலாக் படங்கள் பார்த்து சலித்துப் போனதால் இம்மாதிரி அதிக இரைச்சல் இல்லாத படங்களை ரசிக்க முடிக்கிறது என நினைக்கிறேன். நக்கலும் நையாண்டியுமாய் வசனங்கள் நல்லா இருந்தன.

மக்கா நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க?

டானல்ட் இ வெஸ்ட்லேக். Donald E.Westlake

டானல்ட் இ வெஸ்ட்லேக். Donald E.Westlake

சும்மா ஹெடெக்கா எழுதுறதோ, மனோதத்துவம் எழுதுறேன்னு சொல்லி கொழப்புறதோ, உளவுத் துறை பற்றி எழுதுறேன்னு சொல்லி சும்மா அந்த துப்பாக்கி இந்த பீரங்கின்னு 40 பக்கத்துக்கு ஆயுதங்கள் பத்தி டெக்னிகல் தகவல்கள் கொடுக்கிறதோ, பயமுறுத்துறேன் பேர்வழின்னு கண்டதை பத்தி எழுதுறதோ கிடையாது இவர். நல்ல நகைச்சுவை உணர்வு, இயல்பான எளிதான கதை ஓட்டம், சிக்கலில்லாத கதைக்கரு, முக்கியமாக எளிதில் புரியும் அதிகம் கஷ்டப்படாத வார்த்தைப் பிரயோகங்கள் என நல்லா இருக்கும். (அட எனக்கே இவர் கதை படிச்சதும் புரிஞ்சிடுச்சின்னா பாருங்களேன். அதும் ஒரு தடவ கூட டிக்ஸ்னரி தேடாம...)

முதலில் என்னை ஈர்த்தது இவர் எழுதிய டிரவுண்ட் ஹோப்ஸ் (Drowned Hopes) புத்தகம் தான். செம ரகளையா இருக்கும்.

இவரின் கதாபாத்திரங்கள் எல்லாமே ரொம்ப நல்லா இருக்கும். முக்கியமா இவரது ஒரு ஹீரோ பேரு - ஜான் டார்ட்மண்டர். (John Dartmunder)

ஹீரோ ஒரு திருடன். இவன் அதிர்ஷ்டம் எப்படின்னா "விடியா மூஞ்சி வேலைக்கு போனா வேலை கெடச்சாலும் கெடக்கும். கூலி கெடக்காது"ன்னு நம்மூரு பக்கம் ஒரு சொலவட சொல்லுவாங்களே அது மாதிரி. தொட்டது எதும் துலங்காது. இந்த ஹீரோவும் அவரோட கூட்டாளிங்களும் செய்கிற பல திருட்டு வேலைகள் தான் கதைகள்.

இவரே இன்னும் பல புனைப்பேர்கள்ல எழுதி இருக்கார். ரிச்சர்ட் ஸ்டார்க் (Richard Stark), டக்கர் கோ (Tucker Coe), சாமுவேல் ஹால்ட் (Samuel Holt), எட்வின் வெஸ்ட்(Edwin West).

இவரது நாவல்கள் ஹாலிவுட்டில் திரைப்படங்களாக வந்துள்ளன. புகழ் பெற்ற படங்கள் சில.

வாட் ஈஸ் தி வொர்ஸ்ட் தெட் குட் ஹேப்பன் (What is the worst that could happen)
பே பேக் (Pay Back).

தயவு செஞ்சி படிச்சி பாருங்க... மேலும் தகவல்களுக்கு http://www.donaldwestlake.com/

அலிபாபான்னு ஒரு படம்

முதல்லயே சொல்லிர்றேன் என்னை அடிக்க வராதீங்க. போன வாரம் அலிபாபான்னு ஒரு படம் பார்த்தேன். எனக்கு பிடிச்சி இருந்தது. அந்த படத்தை பற்றிய என்னுடைய கருத்துக்கள் இங்கே.

சின்ன சின்னதா திருடி வாழ்ந்து கிட்டு இருக்கிற ஒரு ஜாலி திருட்டுக் கும்பல்.

ஊரெல்லாம் பெண்களை கடத்தி, கெடுத்து, கொலை செய்யும் ஒரு வில்லன்.

இந்த கடத்தல் கும்பலில் வகையாக மாட்டிக் கொண்டு விழிக்கும் ஒரு காவல் துறை அதிகாரி.

இந்த கடத்தல் கும்பலை பிடிக்க முனையும் மற்றொரு நேர்மையான காவல் துறை அதிகாரி.

இவர்களை வைத்துக் கொண்டு எதிர்பாராத திருப்பங்களுடம் பயணிக்கும் கதை.

ஆங்கிலத்தில் Donald E.Westlake என்பவர் எழுதிய Money for Nothing போல கதையின் சாயல். கண்டிப்பாக காப்பி இல்லை.

எதிர்பாராத திருப்பங்கள், நல்ல எடிட்டிங், இயல்பான நடிகர்கள் தேர்வு, தேவையில்லாத ஆய், ஊய் சண்டைகளோ, பஞ்ச டயலாக்கோ இல்லாமல் தமிழில் ஒரு புது முயற்சி என்றே நான் நினைக்கிறேன்.

என்ன பாடல்களும், பிண்ணனி இசையும் அவ்வளவாக எடுபடவில்லை. மற்றபடி பார்த்து ரசிக்கலாம்.

முதல் பியரும் கிடைத்த மொத்தும்

கல்லூரியில் முதலாண்டு. அப்பத்தான் எப்படியோ தண்ணி அடிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்ற அதுக்கு துணையாய் இன்னும் 3 நண்பர்களும் சேர்ந்தார்கள். எல்லோருக்கும் இது முதல் முறை. நான், தாஜன், கோவிலூரார், கப்பு (இது பட்டப் பேருங்க)ன்னு நாலு பேரும் திட்டம் தீட்டினோம். முதல்ல காலேஜ் சீனியர்கள் கண்ணுல படாம காலேஜேலேர்ந்து 5 கிமீ தூரத்தில் இருக்க ஊருக்கு போய் சரக்கு வாங்கி அடிச்சிட்டு திரும்பணும். ஒரு வழியா அன்னைக்கு சாயங்காலம் மூணு பேரும் ஹாஸ்டல்லேர்ந்து எஸ்ஸாகி பஸ் பிடிச்சி பக்கத்தூருக்கு போயாச்சு. எல்லோரும் லுங்கி சட்டை தான். பாத்தா காலேஜ் பசங்கன்னு நாருக்கும் தெரியக் கூடாதாம்.இப்ப யாரு கடை வரை போயி வாங்கி வர்றதுன்னு தயக்கம். நான், தாஜன் மற்றும் கப்பு எல்லாம் பின் வாங்கவும் கோவிலூரார் மண்ணின் பெருமை காக்க தைரியமா கடைக்கு போய் 2 பியர் பாட்டில் வாங்கிகிட்டு வந்தார்.

ரெண்டு பாட்டில் பியரையும் லுங்கில ஒளிச்சி வச்சிகிட்டு அடுத்ததா தண்ணி அடிக்க இடம் தேடினோம். ஒயின் ஷாப்புலேயே பார் இருந்தாலும் உள்ளாற போய் அடிக்க எங்க எல்லோருக்கும் பயம். கடைசியா காலேஜுக்கு நடந்தே போறதுன்னும் போற வழில எங்கயாச்சும் மரத்தடில குடிச்சிக்கிறலாம்னு முடிவு பண்ணியாச்சு. பயத்தோட இது வரை யாருகிட்டயும் மாட்டிக்காத பெருமை வேற. ஊரை விட்டு விலகி வந்தாச்சு. ஒரு தென்னந்தோப்பு பக்கத்துல போற ஒத்தையடிப் பாதைல கொஞ்ச தூரம் ரோட்ட விட்டு விலகி போய் தண்ணி அடிக்க முடிவு செஞ்சோம்.

சரின்னு போயி பாட்டில்கள வெளில எடுத்தாத் தான் தெரியுது அந்த பாட்டில்கள தெறக்க, பாட்டில் ஓப்பனர் வேணும்னு. அந்த அத்துவானக்காட்டுல பாட்டில் ஓப்பனருக்கு எங்க போறது? திரும்ப கோவிலூரார் தான் சொன்னார் பல்லால கடிச்சி திறக்கலாம்னு. முயற்சி பண்ணி முடியல. அடுத்து தென்னந்தோப்பு வேலிக்காக நட்டிருந்த கல் தூணு கண்ணுல பட அதோட விளிம்புல வைச்சி கையால தட்டி திறக்கலாம்னு திட்டம். முதல் பாட்டில திறந்தாச்சு. ரெண்டாவது பாட்டில் திறக்கும் போது பாட்டில் விளிம்பு கொஞ்சம் உடைஞ்சு பியருக்குள்ள விழுந்துடுச்சி. சரின்னு முத பாட்டில ஆளுக்கு கொஞ்சம் சப்பி காலி பண்ணிட்டு கோவிலூரார் தன் சட்டைய வச்சி உடஞ்ச பாட்டில் பியர காலி பாட்டிலுக்குள் வடிகட்டி இறக்கவும் ஒரு வழியா கீழ சிந்தி மேல சிந்தி குடிச்சாச்சு.

மிச்சமிருந்த ஒண்ணு ரெண்டு சொட்ட தீர்த்தம் தெளிக்கிற மாதிரி மேல எல்லாம் தடவி கிட்டோம் நானும் கோவிலூராரும். வேற எதுக்கு - எல்லாம் ஹாஸ்டல்ல போயி நாங்க தண்ணி போட்டுருக்குறது எல்லோருக்கும் தெரிய வேணாமா அதுக்கு தான். ரெண்டு பியர நாலு பேரு கீழ சிந்தி மேல சிந்திக் குடிச்சா என்ன நடக்கும்னு அனுபவஸ்தவங்களுக்கு தெரியாதா என்ன? ஒண்ணும் நடக்கல. ஆனா ஹாஸ்டல் வரைக்கும் நல்ல பிள்ளைகளா போன நாங்க ஹாஸ்டல்ல புகுந்து விட்ட அலம்பலும் சலம்பலும் இருக்கே அப்பப்பா. பழைய படங்கள்ல கபாலி வரான்னு சொல்லிகிட்டு சந்தைல மக்கள் எல்லாம் அலறி அடிச்சிகிட்டு ரவுடிய பாத்து பயந்து ஓடுவாங்களே அது மாதிரி தெறிக்க வச்சிட்டோம். மறு நாள் முழுக்க ஹாஸ்டல்ல எங்க பத்தி தான் பேச்சு. என்னடா நேத்து தண்ணிய போட்டுட்டு செம ரகள பண்ணீட்டிங்களாம்ல என விசாரிப்புகள். பழக் கோஷ்டி எல்லாம் சும்மா எங்களைக் கண்டாலே மிரண்டு ஒதுங்கினார்கள்.

அன்னைக்கு சாயங்காலம் வெள்ளிக்கிழமை. ஹாஸ்டல்ல டிவி ஹால்ல ஒக்காந்து ஒலியும் ஒளியும் பாத்துகிட்டு இருந்தோம். அப்ப கோவிலூரார் கிட்ட பக்கத்துல இருந்தவன் ஒருத்தன் என்ன மாப்பிள்ளை நேத்து எவ்ளோ சரக்கடிச்சீங்க அந்த அளவுக்கு சலம்பல்ன்னு கேட்க அப்பாவியா கோவிலூரார் ரெண்டு பாட்டில் பியர் வாங்கி 4 பேரு நக்கி குடிச்ச கதைய கொஞ்சம் சத்தமா பெருமையா சொன்னாரு. கதை ஆரம்பிக்கும் போது கொஞ்ச பேரு தான் கதைய கேட்டுகிட்டு இருந்தாய்ங்க. கதை முடிக்கப் போற நேரத்துல மொத்த டிவி ஹாலும் அமைதியா எங்களத் தான் பாத்துகிட்டு இருந்துச்சி. கத முடியறப்போ இதுக்குத் தான் இந்த அலும்பு பண்ணீங்களா? லைட்ஸ் ஆப்ன்னு ஒரு கொரலு. அடுத்து நடந்தது தர்ம அடி மக்கா தர்ம அடி.

சிக்னல்ல மூச்சா

இதுல வர்ற கதாபாத்திரம் சத்தியமா நானில்லை.

இப்ப என் கூட ரூம்மேட் ரெண்டு பேரு. ஒருத்தரு தமிழர். இன்னோருத்தர் நான் முன்னமே சொன்ன ஆந்திராகாரர். கொஞ்ச நாள் கழிச்சி எதேச்சையா இன்னோரு ஜீவன பார்த்தோம். மெல்ல பேசிப் பார்த்தா அவர் இருக்கறதும் நாங்க இருக்குற அபார்ட்மெண்ட் காம்ப்ளெக்சுல தான். பாண்டிச்சேரிக்காரரு. பழகுவதற்கு அவ்ளோ இனிமை. வெள்ளந்தியா இருந்தாரு. பேசுன முத நாளே அவரு சொன்னாரு நான் தண்னி அடிப்பேன். இங்க கம்பனியே இல்லன்னு. எங்க ரூமுல மூணு பேருமே சோம பானம், சுரா பானம் எல்லாம் சாப்பிடுவோம்னு சொன்னதும் மனுசன் குசி ஆயிட்டாரு. இதுல ஆந்திராக்காரர் ஒரு பிரின்சிபிள் வைத்திருந்தார். அது என்னன்னா தன் கைக்காசு போட்டு தண்ணி வாங்கி அடிக்க மாட்டார். அதே நேரம் ஓசில கிடைச்சா சும்மா விட மாட்டார். இதை எல்லாம் புதுசா வந்தவர் கிட்ட ஏன் சொல்லி பயமுறுத்தனும்னு சொல்லி நாங்க ஒண்ணும் சொல்லல.

அந்த வாரம் வெள்ளிக்கிழமை சாயங்காலம். அபார்ட்மெண்ட் கதவை யாரோ தட்டுறாங்க. திறந்தா நம்ம பாண்டிச்சேரிக்காரரு. கைல ஒரு ப்ரவுன் பேகோட நிக்கிறார். உள்ள வேற என்ன? குதிரைக்கு ஊத்தற சரக்கு. வவ்வால் பிராண்ட். சரின்னு கச்சேரிய அன்னைக்கு பொழுதோட ஆரம்பிச்சோம். ஒரு நாலு ரவுண்டு போனதும் சொந்தக் கதை சோகக் கதை எல்லாம் பேச நான் அட்லாண்டா ஏர்போர்ட்டுல தண்ணி குடிக்க அலஞ்சதை பத்தி சொன்னேன். சொன்னதுக்கப்பறம் தான் ஓட்ட வாயிடா உனக்குன்னு தோணுச்சி. என்ன பண்ண? "தி டேமேஜ் ஈஸ் அல்ரெடி டன்" பாத்தீங்களா இப்ப இங்கிலீசல்லாம் கொஞ்சம் பழகிருச்சு.

அடுத்து பாண்டிக்காரரு எடுத்து விட்டாருங்க பாரு ஒரு கதைய. சிரிச்சு சிரிச்சே ஏறுனதெல்லாம் கப்புன்னு இறங்கிடுச்சி. இதாம் மேட்டர்.

அண்ணாச்சி அன்னைக்கு தான் அமெரிக்காவுல வந்து ஏர்போர்ட்ல இறங்கி இருக்காரு. இறங்கி வரும் போதே மூச்சா வந்திருச்சி. சரின்னு ஒரு டாய்லெட் பாத்து போயி மூத்திரப்பிறைல நின்னு ஜிப்ப கழட்டிட்டு நிமிரும் போது தான் பாத்திருக்காரு ஒரு சிகப்பு லைட்டு பிறைக்கு மேல எரியறத. இவர் ரொம்ப குழம்பி போய்ட்டார். இந்த ஊருல மூச்சா போறதுக்கு கூடல்ல இவனுங்க சிக்னல் வைச்சிருக்காங்கன்னு அடக்கி கிட்டு கொஞ்ச நேரம் லைட்டு பச்சையா மாற காத்திருந்திருக்காரு. ஒண்ணும் மாத்தமில்ல. சரி ஒரு வேளை அந்த சிக்னல் ரிப்பேரோன்னு இதுக்கு மேல பொறுக்க முடியாம திறந்த ஜிப்போட அடுத்த பிறைக்கு தாண்டி இருக்காரு. கொடும என்னன்னா அங்கனையும் ரெட் லைட்டு. இவரு நகந்தது தான் தாமசம். இவரு முத நின்ன பிறைலேர்ந்து உஸ்ன்னு ஒரு சத்தம். வெழவெழத்துப் போயிட்டாரு. இந்த ஊரு ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்டாமே. நாம ஏதாச்சும் தப்பு பண்ணி போலீசு கீலிசு பிடிச்சு உள்ளாற போட்டுட்டா என்ன பண்ணன்னு யோசிச்சாலும் ரொம்ப அவசரம். அந்த நேரம் பாத்து ஆபத்பாந்தனா வேற ஒருத்தர் வந்து சும்மா சர்ருன்னு ரெட் சிக்னல்லயே மூச்சா போனத பார்த்தார். சரி தான் உலகமெல்லாம் கிமீ, கிலோன்னு இருக்கைல இங்க மட்டும் மைலு, பவுண்டுன்னு இருக்குறது போல இந்த ஊருல ரெட்டுல தான் போகணும் போலன்னு இவரும் போனாராம்.

நல்ல வேளை இவரு இந்த விசயத்த எங்க கிட்ட சொல்ற வரைக்கும் டிரைவிங் கிளாசோ இல்லை டிரைவிங் டெஸ்டோ எடுக்க போகலை. இல்லேன்னா இவர் மாத்திரம் ரெட் சிக்னல்ல போகலாம்னு சொல்லி கார எடுத்திருந்தா என்ன ஆயிருக்கும்?

(அந்த சிவப்பு லைட், ஆட்டோமேடிக் பிளஷ்க்காக சென்சார் லைட்)